ولادت با سعادت محمّد مصطفى صلّى اللّه عليه و آله شش هزار و يكصد و شصت و سه سال بعد از هبوط آدم عليه السّلام بود « 1 » از اين پيش آنچه در كتب پيغمبران سلف و صحف انبياى متقدّم و كلمات حكماى دانشور و اخبار كاهنان دلالت بر ظهور پيغمبر آخر الزّمان داشت مرقوم افتاد ؛ و هر يك به حكم زمان و تاريخ وقت نگاشته آمد و سير آباء و امّهات آن حضرت تا عبد اللّه بن عبد المطّلب عليهما السّلام بازنموده شد ؛ و معلوم گشت كه نور پاك پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله همه از اصلاب شامخه در ارحام مطهّره منتقل شده و پدران و مادران آن حضرت جمله خداىپرست بوده‌اند و بر شريعت انبياى سلف رفته‌اند و هرگز هيچ يك از آن جماعت را پرستش اصنام و نيايش اوثان آلوده نساخته . و هم در ذيل قصهء عبد اللّه بن عبد المطّلب عليهما السّلام به حامل شدن آمنه بنت وهب بدان حضرت اشارت رفت اكنون بر سر داستان شويم . همانا مردم عرب را در زمان جاهليت به اقتضاى فصل و هواى موافق حجّ گذاشتن بودى ، لاجرم گاهى در محرم و گاهى در صفر و زمانى در ماه ديگر حجّ همىكردند ، از اين روى چنان افتاد كه در ماه جمادى الآخره در ايام تشريق نزد جمرهء وسطى آمنه عليها السّلام به رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله حامل شد . و چون يك ماه از حمل آمنه بگذشت آسمان و زمين و درختان يكديگر را همى بشارت كردند و در اين وقت عبد اللّه عليه السّلام به مدينه سفر كرد و بعد از پانزده ( 15 ) روز به مرض موت وداع

--> ( 1 ) . برابر ص 406 جلد دوم از كتاب اول چاپ سنگى ناسخ التواريخ .